Ten tijde van de oprichting van de Holtense Voetbalclub (HVC) in 1921 zijn er 41 clubs actief voor Twentsche Voetbalbond (TVB). Op 8 februari van dat jaar wordt de HVC door een aantal jongeren in de bakkerij van de gebroeders Wansink opgericht. Na een jaar van vriendschappelijke wedstrijden en toernooien wordt er vanaf 1922 ook daadwerkelijk in competitieverband gespeeld. Dit gebeurde in roodzwart gestreepte shirts, gelijk aan die van AC Milan.

In de oorlog bleven de HVC-ers actief, voornamelijk tegen in Holten gestationeerde militaire elftallen. In 1942 kregen de Holtenaren respijt van de TVB en mochten ze weer meedoen in de competitie, echter wel in de laagste klasse. Meteen werd het kampioenschap binnengehaald met een indrukwekkend doelsaldo van 61 voor en slechts 3 doelpunten tegen. Een jaar later kwam Holten uit in een zogenaamde ‘noodcompetitie’, omdat reizen steeds moeilijker werd door de bezetting. Holten triomfeerde in deze gelegenheidsklasse en versloeg voor het eerst en het laatst het ‘grote’ Excelsior uit Rijssen. 

Vanaf 1950 speelden de mannen en jongens van HVC niet meer in roodzwart gestreepte shirts, maar in rode shirts met zwarte kraag en mouw. Reden was dat de nieuwe shirts minder kosten met zich meebrachten. De wisseling was een doorn in het oog van vele oude HVC-ers.  De nieuwe shirts brachten het eerste elftal ook geen fortuin, want ondanks dat in Nederland de jaren van de grote opbouw werden ingeluid, begon Holten dit decennium met een degradatie naar de tweede klasse. In het seizoen 1955/1956 werd er eindelijk weer gejuicht voor een kampioenschap en wel voor het eerste en tweede elftal. Onder leiding van oud-Heracles speler Entjes werden beide ploegen eerste op de ranglijst, maar wist het eerste niet te promoveren doordat het in de promotie­wedstrijden tegen Langeveen aan het kortste eind trok. In 1959 herhaalde dit scenario zich nog een keer voor het vlaggenschip van de HVC. 

In de periode van 1965-1970 lieten ook de junioren A en B met klinkende resultaten van zich horen. Beide elftallen werden al eens kampioen en dienden als kweekvijver voor de seniorenelftallen. In het seizoen 1966/1967 bereikte het eerste elftal dan eindelijk de KNVB, de huidige vierde klasse. Onder leiding van trainer Leo Halle en leider Lieuwe Meinsma werd Holten met vier punten voorsprong op runner-up Delden kampioen in de eerste klasse B. Het kampioensjaar werd nog mooier doordat ook het tweede en het vierde zich mochten laten huldigen als kampioenen.

Een grote verandering was de verhuizing van het Sportdal naar Meermanskamp in 1972. Tot groot verdriet van velen speelden de roodzwarten hun thuiswedstrijden niet meer op de heilige grond aan het spoor, maar een kilometer verder in de Look. Voor de toeschouwersaantallen leek  
de verhuizing geen kwaad te doen, maar liefst 1000 mensen zagen s.v. Holten debuteren op Meermans­kamp, later liefkozend ‘Meermanello’ genoemd, verwijzend naar Milanello, het trainingscomplex van die andere grote club in het rood en zwart,  
AC Milan. 

Na tien seizoenen op rij in de vierde klasse te hebben gespeeld mocht Holten het eindelijk gaan proberen in de derde klasse. Dit ging, zeker in het begin, niet onaardig. Na een aantal jaren knap te hebben meegedraaid in de derde, daalde Holten weer af naar de vierde klasse. In de jaren erop werden bijna alle teams, zowel senioren als jeugd, wel eens kampioen, maar het eerste elftal bleef een beetje achter bij deze goede resultaten.  Positieve verandering was de aanbouw van het jeugdhonk in de kantine en twee extra bestuurs­kamers waar in deze periode ook regelmatig werd gewisseld van samenstelling van het bestuur. Helaas werd er ook nog een keer gewisseld van klasse, alleen dan wel de verkeerde kant op. Holten ging weer naar de eerste klasse TVB, waar het pas in 1996 weer uit promoveerde.  In de jaren zeventig werd ook het allereerste Allard van Bruggentoer­nooi gehouden. Deze pupillenleider overleed in 1973 en vanaf zijn over­lijdensjaar wordt dit alom bekende toernooi gehouden op Meermans­kamp.  

Holten hield het maar een jaartje vol in de vierde klasse B en degradeerde in 1997 weer naar de vijfde klasse H. Onder motivator Gerard Heck werd Holten in 1999 voor de tweede keer in haar geschiedenis kampioen. De kampioenswedstrijd thuis tegen de Gazelle uit Deventer werd een salonremise, waarna het feest op Meermanskamp kon losbarsten. Met een platte wagen ging de selectie het dorp door en een dag later gingen de spelers en begeleiders alle huizen langs om het zogenaamde ‘De cirkel is rond’ te spelen. Bij elk lid van de selectie moest een bal vanaf de straat of vanuit de tuin door het slaapkamerraam van het ouderlijk huis worden geschoten. Hoogtepunt was de knal van Henk ‘Chris’ Warrink, die als buurman van selectielid Herbert Beldman, het ook wel eens wilde proberen. Vakkundig schoot de ‘Rooie Ridder’ zijn eigen slaapkamerraam aan diggelen.  

Sinds 2008 heeft de VV ook weer een zaalvoetbalafdeling, kortweg Futsal genaamd. Op initiatief van Eelco van der Wal is deze tak weer nieuw leven ingeblazen en inmiddels zijn er elke vrijdag vier teams actief namens Holten. Ander positief nieuws uit deze episode van de club is het aanblijven van Meermanskamp als thuishaven. Doordat het aantal huizen dat gebouwd mag worden in Holten beperkt is als gevolg van de crisis is de noodzaak om te verhuizen ook verdwenen.

In 2016 onderging het clubgebouw van VV Holten een grondige renovatie. Deze opknapbeurt was hard nodig om het gebouw weer te moderniseren en klaar te maken voor de toekomst. De renovatie omvatte verbeteringen aan zowel het interieur als het exterieur, met aandacht voor duurzaamheid en functionaliteit. Dankzij de inspanningen van vele vrijwilligers en de financiële ondersteuning van diverse sponsors, kon VV Holten haar leden een vernieuwde accommodatie bieden.

In 2021 bestond VV Holten maar liefst 100 jaar. Een bijzondere mijlpaal waar de hele club vol trots naar uitkeek. Helaas gooide de coronapandemie roet in het eten. Waar normaal gesproken een groots jubileumfeest met festiviteiten, toernooien en een reünie zou worden gevierd, bleef het sportpark ’t Meermanskamp akelig stil. De gezondheid van iedereen stond voorop, en de geplande festiviteiten moesten noodgedwongen worden uitgesteld. Ondanks de teleurstelling bleef de vereniging positief. Achter de schermen werd er volop gewerkt aan de voorbereidingen voor een viering op een later moment. En dat moment kwam in 2022, toen de omstandigheden het eindelijk toelieten om alsnog het 100-jarig bestaan te vieren. Het feest werd groots aangepakt en iedereen – van jong tot oud – keek reikhalzend uit naar dit speciale weekend. Het was een onvergetelijk samenzijn, waarin niet alleen de rijke historie van de club werd gevierd, maar ook de veerkracht van de vereniging in uitdagende tijden. VV Holten bewees wederom een sterke en hechte club te zijn.